terça-feira, agosto 31, 2004

impulsos

Hai unha liña que separa o que crea do que somentes recibe? Eu xa non podo elexir. Son o que son.
Unha cosa boa fará que sorría e desfrute un pouco. Pero unha cousa mellor fará que queira facer algo. Ás veces algo semellante ó que vexo, outras veces algo da miña colleita personal ( si é que iso existe). Coma se fose un pulo directo que me forzase a traballar. Hai tantas exposicións medio vistas, tantos libros interrompidos, tantos carteis vistos de esguello por esa ansia de participar no mellor. Como si o marabilloso non fose mais que uns litros de combustible creador que se comunican de persoa en persoa, unha pedra que atopas no camiño e indica que vas po-la boa senda ou alomenos que tal senda existe. Non me queixo, pero me gustaria tamén poder mirar como si non fora comigo, como si eu pasase por ai, nada mais, só ver. (Non saber, só ver.)